10 najtrudniejszych zagadek o Estonii

Kihnu to estońska wyspa na Bałtyku, nazywana "wyspą kobiet" ze względu na historycznie matriarchalną kulturę, w której kobiety przez wieki zarządzały życiem na wyspie, podczas gdy mężczyźni byli daleko w morzu. Ten system ukształtował silną rolę kobiet w utrzymaniu tradycji, rękodzieła i życia społecznego, co trwa do dziś.

Waldemar II Zwycięski był królem Danii w latach 1202–1241. Największym osiągnięciem Waldemara II było podbicie Estonii w roku 1219. Legenda mówi, ze podczas bitwy niebo przybrało kolor czerwony i pojawił się na nim biały krzyż. Ten symbol, Dannebrog, do dziś stanowi flagę Danii. Estonia pozostała pod duńską administracją do roku 1346.

W 1207 r wszystkie ziemie pod kontrolą krzyżowców znane jako Terra Mariana zostały ustanowione księstwem zależnym od Świętego Cesarstwa Rzymskiego, proklamowane przez papieża Innocentego III, podległe Stolicy Apostolskiej. Było to terytorium obejmujące w czasach współczesnych Łotwę i Estonię, ostatnie nie schrystianizowane tereny w środkowo-wschodniej Europie.

Skandynawia – region północnej Europy, obejmujący kraje: Szwecję, Norwegię oraz Danię. Obejmuje część z krajów nordyckich. Czasem w nieskandynawskich mediach, biorąc pod uwagę wpływy szwedzkie i duńskie, do Skandynawii zalicza się Islandię, czy nawet niegermańskie kraje, takie jak: Finlandia, Estonia, niekiedy też Łotwa, a nawet Litwa. W samych krajach skandynawskich za Skandynawię uważa się jednak tylko trzy kraje (Dania, Norwegia, Szwecja).

Fiński jest jednym z niewielu języków obecnych w Europie, które nie należą do grupy języków indoeuropejskich. Jest blisko spokrewniony z estońskim i - dużo luźniej - z węgierskim. Estończycy i Finowie potrafią zazwyczaj nazwzajem zrozumieć do pewnego stopnie teksty pisane, choć raczej nie są w stanie się porozumieć w mowie.

Lud występujący w południowo-wschodniej części Estonii. Prastara grupa etniczna, która ma odrębną kulturę, język i inne wierzenia, potrafiła też zachować swe tradycje, mimo że została wydarta Estonii i wcielona do ZSRR. Nazwa grupy pochodzi najprawdopodobniej z języka estońskiego, z wyrażenia "ei see, ei too" ("ni to, ni sio"), które miało oznaczać "ani Estończyk, ani Rosjanin".

Ratusz w Tallinnie (Tallina raekoda) to dawny budynek władz miejskich stolicy Estonii, Tallinna. Jedyny zachowany ratusz gotycki w północnej Europie, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Uważany jest za jeden z symboli miasta. Ratusz w dzisiejszym miejscu i postaci powstał pomiędzy 1402 a 1404 rokiem.

Tallinn (od 1219 do 1918 Rewel) to stolica i największe miasto Estonii, zlokalizowane na północy kraju, na brzegu Zatoki Tallińskiej. Tallinn był silnym ośrodkiem gospodarczym już w X w. Często osiedlali się w nim kupcy fińscy. W językach fińskim i estońskim nazwa Tallinn tłumaczy się na „miasto duńskie” (taani linn). Inna historyczna nazwa miasta to Rewal (Reval) i Lindanisa; nazwa Tallinn obowiązuje od 1918.

Należąca do Estonii wyspa, położona na Bałtyku na południe od wejścia do Zatoki Fińskiej, otwierająca zatokę Ryską, od Saremy oddzielona cieśniną Soela väin, od stałego lądu cieśniną Muhu Väin.

Demonstracja nazwana Bałtycką Drogą odbyła się w pięćdziesiątą rocznicę paktu Ribbentrop-Mołotow, w którym Niemcy i ZSRR uzgodniły, że kraje bałtyckie znajdą się w strefie ZSRR. Łańcuch utworzony z ludzi połączył trzy stolice: Wilno, Rygę i Tallinn. Transmisje telewizyjne nagrywane z helikopterów pokazywały, iż łańcuch w istocie ciągnie się niemal nieprzerwanie przez terytorium trzech republik, które kilka miesięcy później ogłosiły niepodległość.