Odkrycie tego prawa przypisuje się Mikołajowi Kopernikowi (traktat Monetae cudendae ratio, pol. Rozprawa o urządzeniu monety z 1526r) oraz Thomasowi Greshamowi i kilku innym ekonomistom. Mówi ono, że jeśli w obiegu jednocześnie funkcjonują dwa rodzaje pieniądza o tej samej wartości nominalnej, ale różnej wartości realnej (np. zawartości kruszcu), ludzie będą oszczędzać „lepszy” pieniądz, a do transakcji używać „gorszego”.