10 najtrudniejszych zagadek o wszech­świe­cie

Rigel tp najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Oriona, a także siódma pod względem jasności gwiazda na nocnym niebie. Jest prawdopodobnie gwiazdą potrójną. Jest to biało-błękitny nadolbrzym, należący do typu widmowego B8, a świeci 120 tysięcy razy mocniej niż Słońce. Znajduje się 863 lata świetlne od niego. Nazwa tej gwiazdy wywodzi się z języka arabskiego - oznacza ''lewą stopę Środkowego'' (Oriona). Po raz pierwszy ukazała się w tym brzmieniu w Tablicach alfonsyńskich w roku 1252.

Hipernowa (kolapsar) to hipotetyczny rodzaj wysokoenergetycznej supernowej powstający, gdy wyjątkowo masywna gwiazda zapada się na skutek ustania w niej reakcji termojądrowych. Początkowo nazwa ta odnosiła się do eksplozji o energii przekraczającej stukrotnie jasność zwykłej supernowej. Później terminem tym zaczęto wyróżniać wybuchy gwiazd najbardziej masywnych, o masach kilkadziesiąt razy przekraczających masę Słońca.

Ross 128 b to planeta pozasłoneczna typu ziemskiego okrążająca gwiazdę Ross 128. Została odkryta metodą pomiaru zmian prędkości radialnej w 2017 r. Jej gwiazda jest jedną z gwiazd położonych najbliżej Słońca, tym samym Ross 128 b należy do najbliższych znanych planet pozasłonecznych.

Włókno to skupisko supergromad, te zaś składają się z gromad, które zawierają galaktyki. Największą strukturą typu włókno uznaje się Wielką Ścianę Herkules-Korony Północnej. Astronomowie szacują, że obiekt ten ma długość ponad 10 mld lat świetlnych.

Mgławice emisyjne składają się z gazu rozgrzewanego przez promieniowanie UV pobliskiej gwiazdy (lub gwiazd) do ogromnych temperatur. Ten gaz to głównie wodór i dlatego często przyjmują one barwę czerwoną.

Hipoteza ta została zaproponowana przez Alana Gutha w 1981 roku. Według niej wczesny Wszechświat przeszedł przez fazę szybkiego rozszerzenia się spowodowanego ujemnym ciśnieniem (dodatnią gęstością energii próżni). Ekspansja ta może być modelowana przez niezerową stałą kosmologiczną. Bezpośrednią konsekwencją jest wniosek, że cały obserwowalny Wszechświat początkowo był skoncentrowany w bardzo małym obszarze połączonym więzami przyczynowo-skutkowymi.

Eksperyment składał się z dwóch lotów nad Antarktydą balonu stratosferycznego wyposażonego w teleskop z przyrządami pomiarowymi. Dane z eksperymentu określiły kształt Wszechświata jako płaski i potwierdziły spójność tych danych z modelami zimnej ciemnej materii oraz scenariuszami inflacji kosmologicznej.

Błyski gamma są najjaśniejsze we Wszechświecie, nawet jaśniejsze od blasku kwazarów, ustępują tylko jasnością i mocą Wielkiemu Wybuchowi. Przypuszcza się, że powstają podczas rozrywania gwiazd przez czarne dziury.

Dubhe jest drugą co do jasności gwiazdą należącą do Wielkiej Niedźwiedzicy. To żółtopomarańczowy olbrzym, położony w odległości 124 lat świetlnych od Ziemi. Tradycyjna nazwa gwiazdy, Dubhe, pochodzi z języka arabskiego. Słowo al dub oznacza „niedźwiedź” i jest fragmentem dłuższej frazy ''ẓahr al dub al akbar'' oznaczającej ''grzbiet Wielkiej Niedźwiedzicy''. Bliższa oryginału forma Dubb pojawiła się w średniowiecznych tablicach alfonsyńskich. Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2016 formalnie zatwierdziła użycie nazwy Dubhe dla określenia tej gwiazdy.

Pluton posiada aż 5 księżyców - Charon (największy, ok. 1/8 objętości Plutona), Hydra, Nix, Kerberos i Styx.